#sxdt5: Prosumers’ Homebases

Opdrachtgevers willen dat consumenten een actievere rol gaan spelen in communities. De daarvoor ontwikkelde term is prosumer. De term prosumer is een samentrekking van de termen ‘producer’ en ‘consumer’. De wens is dat in veel sectoren de gebruiker zich ontwikkelt van passief tot actief lid van een community en bijdraagt aan het ontwikkelproces door zijn of haar content, feedback of co-design.

Gerhard Fischer is Professor of Computer Science, een Fellow of the Institute of Cognitive Science, en de grondlegger van het Center for LifeLong Learning & Design (L3D) aan the University of Colorado, Boulder. Hij schreef een artikel (Understanding, Fostering , and Supporting Cultures of Participation) over het begrijpen, onderhouden en ondersteunen van actieve communities, ofwel Cultures of Participation. Hij beschrijft in dit artikel 3 ontwerprichtlijnen die ik nader zal toelichten:

Continue reading

#SxDT4: Game- & Playification

Gamification is een begrip dat steeds meer gebruikt wordt om ‘saaie’ dingen leuker te maken. Punten sparen, kortingen verdienen: dit alles om iemand ‘wenselijk gedrag’ te laten vertonen. Waar gamification gebonden is aan regels, een afgebakend speelveld en een vooraf gesteld doel, is playification vrijer.

Happy Hour gamification voorbeeld: afspraakregel of appointment dynamic. Wees op een bepaalde tijd op een bepaalde locatie.  Deze regel is volgens Seth Priebatsch de meest beroemde afspraak regel.

Linkedin gamification voorbeeld: Vooruitgang. Doordat je je irriteert aan de incomplete ‘statusbalk’ (of het betere Engelse progress bar) bij je profiel wordt je getriggerd je profiel compleet te maken.

Continue reading

#SxDT3: Ambient Intimacy

“Ambient intimacy is about being able to keep in touch with people with a level of regularity and intimacy that you wouldn’t usually have access to, because time and space conspire to make it impossible.”

 

  • The Bench Object

The Bench Object is een bankje in een openbare ruimte dat opwarmt wanneer er iemand op een ‘partnerbankje’ gaat zitten. Een aantal dingen van dit object zijn mij niet duidelijk. Ik weet niet precies wat er met een partnerbankje bedoeld wordt. Is het de zitplaats direct naast je op de bank, of is het een ander bankje dat onzichtbaar gekoppeld is? (Dat laatste lijkt mij wel leuk, in een wachtruimte of iets dergelijks is het niet logisch dat je plaatsneemt direct naast een andere wachtende, tenzij er geen andere zitplaats vrij is. Wanneer sommige zitplaatsen onzichtbaar gekoppeld zijn lijkt mij dat dit voor grappige situaties kan zorgen.) Verder snap ik niet precies wat de bedoeling is; er wordt gesproken over een verhoogde mate van intimiteit maar ook over een verhoogde mate van ongemakkelijkheid. Het lijkt mij dat een gevoel van ongemakkelijkheid niet wenselijk is. Wat ik zelf van deze objecten vind? Sympathiek, speels en op een vrolijke manier geeft het een gevoel van gezelligheid en samenzijn.

Continue reading

#SxDT2: Sociale Activiteiten als (Organisatorische) Metafoor voor Online Communities

Het gebruik van een organisatorische metafoor om de werking van een site of een community uit te leggen: wanneer dit goed gebruikt is, kan dit een krachtig middel zijn om mensen nog voor daadwerkelijk gebruik inzicht te verschaffen in jouw dienst. Hieronder bespreek ik een aantal voorbeelden van het gebruik van organisatorische metaforen in sociale media, en kijk ik of ze zijn toegepast zoals Mike Kuniavsky ze graag gebruikt ziet. Hij omschrijft namelijk in zijn boek Smart Things een aantal richtlijnen voor het gebruik van deze metaforen.
Continue reading

#SxDT1 LTLYM: een redesign voor interactie

Een opdracht voor het vak Social Interaction Design dat ik op dit moment volg. is het redesignen van een sociaal netwerk op de volgende punten:

  • Is het een goede ‘spiegel’? Zie je jezelf terug in het sociale netwerk?
  • Is het een goed ‘canvas’? Kun je zien wat je vrienden doen of hebben gedaan?
  • Is het een goed ‘raam’? Wordt je uitgenodigd je blik te verbreden?

Ik vond voor alledrie de meetpunten gelden dat ze in mijn ogen onvoldoende gebruikt zijn. In mijn redesign heb ik dus laten zien hoe dit beter kan. Aan de stijl heb ik overigens niets veranderd.

LTLYM: 55. Photograph a significant outfit.

***Dit blog is in het Engels geschreven, omdat de opdracht in het Engels is gegeven.***

“Learning to Love You More is both a web site and series of non-web presentations comprised of work made by the general public in response to assignments given by artists Miranda July and Harrell Fletcher. Yuri Ono designed and managed the web site.

Participants accepted an assignment, completed it by following the simple but specific instructions, sent in the required report (photograph, text, video, etc), and their work got posted on-line. Like a recipe, meditation practice, or familiar song, the prescriptive nature of these assignments was intended to guide people towards their own experience.

From 2002 to its close in 2009, over 8000 people participated in the project.”

Continue reading

Shop MAC Cook Mac review: Call me Bubbles & Quick Sizzle

Shop MAC Cook MAC packages
Shop MAC Cook MAC packages

Toen ik voor het eerst las over de Shop MAC Cook MAC collectie, wist ik al dat het goed mis was. Dit gaat me geld kosten. Heftige kleuren gaan mij steeds beter bevallen, en laat het nou zo zijn dat deze collectie BARST van de heftige kleuren.

Continue reading

Sweet Magic (ik heb iets ontdekt maar ik weet niet wat!)

Als grapje postte ik een filmpje op het facebook-prikbord van mijn danspartner Otto. Ik dans (on again off again) al vrij lang tango en dacht lollig te zij door hem een alternatief aan te bieden, namelijk een hilarisch k-pop-achtig videoclipje dat ik zag. Met daarin een schattig en lichtelijk hysterisch meisje dat een dansje doet. Kijk deze:

Continue reading

De puzzelstukjes passen (nog) niet

Hoi lieve allemaal!

Ik kom net terug van een rondje (veel te koud) hardlopen en er moet me iets van het hart. Ik ben een beetje aan het rommelen met mijn blog, en ook mijn eigen bedrijfje is een beetje uit het oog (maar zeker niet uit het hart). Ik vind bloggen zo ontzettend leuk om te doen, maar de laatste tijd merk ik dat ik last heb van het keurslijf dat ik mijzelf heb aangemeten.

Net zoals vele andere bloggers droom ik ervan om ‘professioneel’ te bloggen. Uitgenodigd worden op events, spulletjes thuis gestuurd krijgen om te reviewen, en maybe, just maybe, ook wat inkomsten te halen uit je blog. Ik merkte voor mijzelf dat deze droom of ambitie me in de weg stond om gewoon leuke artikelen te schrijven. En dat is natuurlijk waar bloggen om gaat. Je gooit wat gedachten de wereld in en je kijkt wel of er een reactie komt.

Continue reading