Category: School

#sxdt5: Prosumers’ Homebases

Opdrachtgevers willen dat consumenten een actievere rol gaan spelen in communities. De daarvoor ontwikkelde term is prosumer. De term prosumer is een samentrekking van de termen ‘producer’ en ‘consumer’. De wens is dat in veel sectoren de gebruiker zich ontwikkelt van passief tot actief lid van een community en bijdraagt aan het ontwikkelproces door zijn of haar content, feedback of co-design.

Gerhard Fischer is Professor of Computer Science, een Fellow of the Institute of Cognitive Science, en de grondlegger van het Center for LifeLong Learning & Design (L3D) aan the University of Colorado, Boulder. Hij schreef een artikel (Understanding, Fostering , and Supporting Cultures of Participation) over het begrijpen, onderhouden en ondersteunen van actieve communities, ofwel Cultures of Participation. Hij beschrijft in dit artikel 3 ontwerprichtlijnen die ik nader zal toelichten:

Continue reading

#SxDT4: Game- & Playification

Gamification is een begrip dat steeds meer gebruikt wordt om ‘saaie’ dingen leuker te maken. Punten sparen, kortingen verdienen: dit alles om iemand ‘wenselijk gedrag’ te laten vertonen. Waar gamification gebonden is aan regels, een afgebakend speelveld en een vooraf gesteld doel, is playification vrijer.

Happy Hour gamification voorbeeld: afspraakregel of appointment dynamic. Wees op een bepaalde tijd op een bepaalde locatie.  Deze regel is volgens Seth Priebatsch de meest beroemde afspraak regel.

Linkedin gamification voorbeeld: Vooruitgang. Doordat je je irriteert aan de incomplete ‘statusbalk’ (of het betere Engelse progress bar) bij je profiel wordt je getriggerd je profiel compleet te maken.

Continue reading

#SxDT3: Ambient Intimacy

“Ambient intimacy is about being able to keep in touch with people with a level of regularity and intimacy that you wouldn’t usually have access to, because time and space conspire to make it impossible.”

 

  • The Bench Object

The Bench Object is een bankje in een openbare ruimte dat opwarmt wanneer er iemand op een ‘partnerbankje’ gaat zitten. Een aantal dingen van dit object zijn mij niet duidelijk. Ik weet niet precies wat er met een partnerbankje bedoeld wordt. Is het de zitplaats direct naast je op de bank, of is het een ander bankje dat onzichtbaar gekoppeld is? (Dat laatste lijkt mij wel leuk, in een wachtruimte of iets dergelijks is het niet logisch dat je plaatsneemt direct naast een andere wachtende, tenzij er geen andere zitplaats vrij is. Wanneer sommige zitplaatsen onzichtbaar gekoppeld zijn lijkt mij dat dit voor grappige situaties kan zorgen.) Verder snap ik niet precies wat de bedoeling is; er wordt gesproken over een verhoogde mate van intimiteit maar ook over een verhoogde mate van ongemakkelijkheid. Het lijkt mij dat een gevoel van ongemakkelijkheid niet wenselijk is. Wat ik zelf van deze objecten vind? Sympathiek, speels en op een vrolijke manier geeft het een gevoel van gezelligheid en samenzijn.

Continue reading

#SxDT2: Sociale Activiteiten als (Organisatorische) Metafoor voor Online Communities

Het gebruik van een organisatorische metafoor om de werking van een site of een community uit te leggen: wanneer dit goed gebruikt is, kan dit een krachtig middel zijn om mensen nog voor daadwerkelijk gebruik inzicht te verschaffen in jouw dienst. Hieronder bespreek ik een aantal voorbeelden van het gebruik van organisatorische metaforen in sociale media, en kijk ik of ze zijn toegepast zoals Mike Kuniavsky ze graag gebruikt ziet. Hij omschrijft namelijk in zijn boek Smart Things een aantal richtlijnen voor het gebruik van deze metaforen.
Continue reading

Een gouden toekomst…

… wacht mij, zo las ik op Facebook. Nou das toch best mooi dacht ik zo! Waarom mij die wacht is omdat ik mijn propedeuse heb gehaald, in 1x. Of in 1 jaar, zoiets. Maar goed, dat heb ik dus gedaan. Afgelopen donderdag kreeg ik het verlossende woord, en sindsdien ben ik gewoon erg blij. Even geen huiswerk meer, even gewoon ‘s avonds lekker buiten kunnen zitten en genieten van het lekkere weer, en even gewoon helemaal niks! Mijn werk gaat wel gewoon door, maar ik denk dat ze blij zijn om te zien dat ik niet met een permanent stresshoofd rondloop en dat ik niet om het minste of geringste over the edge vlieg. (WAT MOET JE? NEE IK HOEF GEEN KOFFIE!! Water graag.)

Voor mensen die niet weten wie ik ben, ik doe in deeltijd een studie Communicatie en Multemedia Design, en daarnaast werk ik 32 uur bij een internetbedrijf. Dat is best een pittige combi, maar hij was het afgelopen jaar nét te doen. Ik ben wel opgelucht dat ik nu gewoon alleen de vakken ga doen die ik zelf leuk vind (dingen maken, in creative suite, in HTML, Flash of weet ik veel wat) en alle hoofdbrekende analytische zeurvakken kan laten vallen.

Even een kleine greep uit de dingen die ik dit jaar heb gemaakt:

The Bunnehtree, een simpele flash-animatie waarbij je in 3 werelden kunt navigeren.

Continue reading

Asocial Media

Mijn blogbuddy Kitty heeft er een tijdje geleden al een stukje over geschreven, maar grappig genoeg las ik vandaag haar blogpost pas echt goed en uitgebreid. Zij beschreef precies het proces waar ik me ook al een paar maanden flink aan erger. Bij mijzelf dan.
Ik ben zo ongeveer vergroeid met mijn online sociale netwerken. Ik kijk – elke dag, de hele dag – op mijn twitterfacebookgmailchatwhatsapp.
Daar had ik al een flinke tijd vrij veel last van, maar het werd nog erger toen ik mij als blogger kenbaar wilde maken, en twitter als tool gebruikte om lezers te werven. Ik volgde iedereen die ik kon vinden met een blog, en las dat zij ongeveer elke scheet met de wereld delen.
Continue reading